laatste editie
  kolariArchief
  abonneer
   
  gALeRIE
   
  Reageer
  Links
   
    





K
ees Oosterbaan
Prinses Irenelaan 38
1934 EH 
Egmond a/d Hoef
+31 (0)72-506 3591





 
Datum: 18-02-03
Nummer: 22
De sergeants-streep deel 2

Wat eraan voorafging.
Ik reed over een sergeantsstreep. Een motoragent gaf me daarvoor een royale boete.
Dit deel begint na de administratieve afhandeling van de strafoplegging. 

De politieman loopt terug naar zijn motorfiets. Hij gebaart mij weg te rijden. 
Nu gasgeven en de prut laten opspuiten. 
Ik beheers me en trek langzaam schakelend op. 
Waarom ik knik, begrijp ik niet.

Sjongejongesjongejongesjonge
jongesjongejonge

Het bijdehandje van de politieklas, had altijd een hoog rapportcijfer voor het schrijven van bekeuringen. Ook zijn motorrijbewijs in één keer gehaald en kent alle verkeersregels op zijn duimpje. 
Maar nog nooit een crimineeltje in de kraag gevat.

Ik pak het gele politiebriefje, dat op mijn dashboard ligt. De beschrijving van de overtreding is onleesbaar.

Mijn mobiel zoemt . Ik rommel met mijn rechterhand in mijn tas naast me op de stoel. Met mijn rechterduim druk ik de telefoontoets in. Een staaltje van vingeracrobatiek waar ik trots op ben. 
“Met Kees. Ik kom eraan. Ik werd opgehouden, ik vertel het je zo.”

Op dezelfde manier verbreek ik de verbinding.
Een donker geklede motorrijder raast me links voorbij en slingert zich met zijn motor voor mijn auto. 
Verdomd, hetzelfde gebaar, maar nu dwingender.
Ik rem af, en parkeer de auto voor de tweede keer langs de weg. De motorman zet met beide handen zijn helm af. Ik herken het gezicht. Met nadrukkelijke stappen komt hij op me af. Het raampje heb ik al geopend. 
De boete was zeker een vergissing. Ik reik hem het gele boete papier aan. De agent negeert het.
“U belde tijdens het rijden. Dat is verboden.” Ontkennen? Mijn mobiel, nog warm, ligt naast me.
“Ik belde niet, ik werd gebeld.”
De agent knikt en zonder verder iets te vragen, schrijft hij in zijn gele bonnenboekje. Na zo’n drie minuten:
“Alstublieft meneer. Uw persoonlijke gegevens heb ik van de vorige bon overgenomen.” 
Ik lees zijn kinderhandschrift: tweehonderd euro. 
“Dit pik ik niet”, roep ik verontwaardigd. 
“U heeft recht tot protesteren. Wacht daarmee tot u de acceptgirokaart thuis heeft ontvangen.” 
De motorman doet een stap naar achteren.
“U kunt gaan en kijk uit. Het is hier druk. Tot ziens.”

Ik trek op, onbeheerst, één grintje spat op. 
Ik gas hevig en schakel wild.

Godverdegodverdegodverde
godverdegodverde

Als de motoragent me passeert, maakt hij met zijn hand een kalmerend gebaar. 
Zestig kilometer zone, zie ik in een flits. 
Hij rijdt door. 
Wat een kanjer.

< vorige Kolaria

volgende Kolaria >

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 
ees Oosterbaan, Kolaria